Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

[κεφ.21] Το βάθαιμα της γενικής κρίσης του καπιταλισμού ύστερα απο το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο


1. Στην περίοδο του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, ιδίως ύστερα από την απόσπαση των λαϊκοδημοκρατικών κρατών της Ευρώπης και της Ασίας από το κεφαλαιοκρατικό σύστημα, άρχισε να ξετυλίγεται το δεύτερο στάδιο της γενικής κρίσης του καπιταλισμού. Με το σχηματισμό των δύο αντίθετων στρατοπέδων στο διεθνή στίβο διασπάστηκε η εννιαία καθολική παγκόσμια αγορά και σχηματίστηκαν  δύο παράλληλες αγορές: η αγορά των χωρών του σοσιαλιστικού στρατοπέδου και η αγορά των χωρών του κεφαλαιοκρατικού στρατοπέδου. Περιορίστηκε πολύ  η σφαίρα δράσης των κυριότερων κεφαλαιοκρατικών χωρών - των ΕΠΑ, της Αγγλίας,της Γαλίας- στις παγκόσμιες πηγές. Στις κεφαλαιοκρατικές χώρες μεγαλώνουν οι δυσκολίες πούλησης και η χρόνια υποαπασχόληση των επιχειρήσεων.

2. Ένα από τα σπουδιαότερα αποτελέσματα του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου ήταν η έντονη όξυνση της κρίσης του αποικιακού συστήματος του ιμπεριαλισμού. Με την καινούργια άνοδο του αγώνα στις αποικίες και στις εξαρτημένες χώρες άρχισε η διάλυση του  αποικιακού συστήματος, αποσπάστηκαν η Κίνα και ορισμένες άλλες χώρες από το παγκόσμιο σύστημα του ιμπεριαλισμού.


3. Η παραπέρα ένταση της ανισομετρίας στην ανάπτυξη των κεφαλαιοκρατικών χωρών προκαλεί αναπόφευκτη όξυνση των εσωτερικών αντιθέσεων στο στρατόπεδο του ιμπεριαλισμού. Ο Αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, ακολουθώντας το δρόμο του  αχαλίνωτου επεκτατισμού, προσπαθεί να υποτάξει την οικονομία των άλλων  κεφαλαιοκρατικών χωρών. Η στρατιωτικοποίηση της οικονομίας έχει σαν συνέπεια να μεγαλώνει η διάσταση ανάμεσα στις παραγωγικές δυνατότητες  της βιομηχανίας των κεφαλαιοκρατικών χωρών και  στις δυνατότητες πούλησης της παραγωγής της και έτσι προετοιμάζονται καινούργιες οικονομικές κρίσεις και καταστροφές.

4. Το δεύτερο στάδιο της γενικής κρίσης του καπιταλισμού το χαρακτηρίζει η παραπέρα έντονη χειροτέρευση της υλικής κατάστασης των πλατιών μαζών των εργαζομένων. Αυτό βρίσκει την έκφρασή του στην πτώση του πραγματικού μισθού εργασίας της εργατικής τάξης, στην αύξηση των μόνιμων στρατών των ανέργων, στην πλατιά εφαρμογή των ιδροκοπικών συστημάτων  οργάνωσης της εργασίας, στον πληθωρισμό και την αύξηση της ακρίβειας, στο μεγάλωμα της φορολογικής επιβάρυνσης, στην εξαθλίωση και στην καταστροφή των βασικών μαζών της αγροτιάς των κεφαλαιοκρατικών χωρών και στην ένταση της αποικιακής εκμετάλλευσης. Το δυνάμωμα του στρατοπέδου της ειρήνης, της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού, η εξασθένιση του ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου της αντίδρασης και του πολέμου, η άνοδος του απελευθερωτικού αγώνα της εργατικής τάξης, της αγροτιάς και των αποικιακών λαών δείχνουν, ότι η σημερινη εποχή είναι η εποχή της κατάρευσης του καπιταλισμού, εποχή νίκης του κομμουνισμού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου